مجنون

 خدا کند که نیفتد کسی ز چشم نگار

 به نزد یار چو ما پست و بی بها نشود

 به حق رخت غلامی خدا کند که کسی

 چو ما ز سفره ارباب خود جدا نشود

 جواب ناله ی ما را نمی دهد دلبر

 خدا کند که کسی تحبس الدعا نشود

 به خانه ی دل ما پا نمی نهد دلبر

 خدا کند که دلی خانه ی جفا نشود

 شنیده ام که از این عبد یار خسته شده

 خدا کند که به اخراج ما رضا نشود

 مریض عشقم مار ا طبیب لازم نیست

 خدا کند که مریضیِ ما دوا نشود

 کبوتر دل من جَلدِ بام خانه ی توست

 خدا کند که دلی خانه ی جفا نشود